Moja matka często narzeka na swoje życie. Bo albo nieudana córka czyli ja albo mąz pijak czyli mój ojciec. Ale prawda jest taka, że powinna ona dziękować, że wstała rano czy,żę ma jak ma w życiu i,że ma dom, rodzinkę czy nawet i psa. Bo są ludzie jacy nawet i tego nie mają. Są ludzie jacy nie wstali rano czy nie mają nic i muszą się cieszyć tym co mają. Ja się cieszę,że jestem smaotniczką i, że to na mnie zakończyła się klątwa rodowa i nie mam na kim stosować przemocy domowej jak to bywało u mnie w rodzinie a moja matka narzeka na swoje życie bo ma w życiu jak ma.
Najbardziej denerwuje mnie moja matka gdy mi kładzie swoje słowa wedle swojego punktu widzenia na usta co mnie bardzo wkurza i jest nieprawdą. Moja matka na przykład twierdzi,że skoro ja rozmawiałam z Mieczysławem to pewnie brakowało mi ojca bo był on dużo starszy ode mnie czy bliskości ale to jest nieprawda bo ona sama taką osobą jest. Moja matka nie miała wzorca matki i jest to sierotka jaka miała macochę i mi przypisuje wedle swojego pryzmatu jaka to jestem a jaka nie jestem.
Moja matka zupełnie mnie nie rozumie. Ja choruję na aleksytymię więc co do mojej przypadłości nie zrozumie ona dlaczego postępuję tak surowo czy oceniam ludzi jak oceniam ale gdzieżby-moja matka jest borderline i wysoko wrażliwa co mnie wnerwia a takie osoby mnie wnerwiają jak cholera. Nigdy nie marzyłam o rodzinie czy aby nawet aby szanować matkę czy ojca jak mój ojciec to pijak a matka furiatka i ja potem muszę oglądac ich szopki jakie mi pokazują na moich oczach kłócąc się. Normalnie jak u Marron Kusakabe.
Nic tylko się śmiać lub płakać. Ale inni mają gorzej. Są ludzie jacy mogą dziękować losowi,że mają w domu pijaków czy innych tam odurzeńców no i oczywiście pamiętajcie,że trzeba dziękowac i za to,że miało się matkę narcyzkę czy ojca pijaka ale oni kiedy,s pomrą i wtedy przejmujemy nie ich zachowania ale ich dobytek jako dzieci i jest to bardzo dobrze, że mamy święty spokój no i możemy sobie pozwolić na życie jakie sobie sami zbudujemy.
